Die Winterreise van Schubert, D 911 1-24

Afgelopen zondag was ik in Zutphen voor een concert door Frans Fiselier en Han-Louis Meijer. Er stond maar één werk op hun programma. Die Winterreise een cyclus van 24 liederen. De teksten zijn van Wilhelm Müller en Franz Schubert heeft ze op muziek gezet in het jaar 1826/1827. Hij was toen al erg ziek. De uitgever gaf hem voor ieder lied ongeveer één gulden. Dat was lang niet genoeg om de rekeningen van de dokters te betalen. In 1828 is hij dan ook op 31-jarige leeftijd gestorven aan syfilis.
Ik laat me altijd weer meevoeren op die reis die begint met Gute Nacht en eindigt met Der Leiermann (de man met de draailier). Het Duits is voor mij niet zo moeilijk te volgen. Maar al weer enige jaren geleden heeft Jan Rot al deze liederen vertaald in het Nederlands en Maarten Koningsbergen heeft ze opgenomen op een cd. Er is indertijd nogal over gediscusieerd of dit het begrip van de liederen bevorderd. Ik zelf denk van niet. En met mij vele anderen.
Uiteindelijk was ik blij met het concert. Frans (geboren ion Losser in 1959) heeft prachtig gezongen en Han-Louis was een uitstekende begeleider. Heerlijk als je zo samen muziek kunt maken.

# 14 Instant messaging

Of te wel chatten.
Het is al weer een paar jaar geleden dat ik ben gaan chatten. Maar aangezien er weinig mensen in mijn omgeving zijn die dit ook doen heb ik het maar voor gezien gehouden. Het voegde bovendien niet veel toe. Laat mij het maar houden bij e-mail en telefoneren. Chatten hoeft niet zonodig en ik hoef de andere kant van de chat-lijn (dus de persoon waarmee je chat) ook niet zo nodig te zien. Het vergt heel veel tijd en meestal is het alleen maar bla bla. Dus... Leuk voor anderen, maar niet voor mij.

#13 Online kantoortoepassingen

Tjonge, jonge wat kun je een hoop doen met een stukje tekst.
Ik heb het stukje tekst over bladmuziek overgeheveld naar de documenten van google. Zou iemand het nu kunnen vinden? Ik heb het net geprobeerd. In elk geval kun je mijn blog vinden als je takkenbos en bladmuziek intikt. Ga je dan naar documents onder de knop "meer". Dan vind je mijn werkstukje! Met de uitnodiging om het op het web te publiceren. Dat hoeft nou weer niet zo nodig, maar het is wel handig.
Hier heb ik misschien in de toekomst wat aan, want ik denk erover om toch nog eens wat meer te doen met de stukjes die ik voor de Open Universiteit-reizen heb geschreven. Leuk dus, maar wel wat een gedoe! Veel oefenen dat gaat alles vanzelf.

#12 Spelen in de zandbak van 23 dingen wiki

Tja. Ik ben er geweest maar ik kan de demonstraties slecht volgen. Het gaat te vlug, de teksten zijn te klein afgedrukt, in elk geval door mij niet te lezen. Dus ik heb maar wat gedaan. Ik heb 23 dingen wiki bezocht, zelf een wiki adres aangemaakt en een tekstje over bladmuziek geschreven en daar een folder van gemaakt. Maar ik kan het heel moeilijk terug vinden. Ik heb nu uitgevonden dat als ik op http://takkenbos.pbwiki.com klik, dat ik dan op mijn eigen wiki kom. Boven het woord Welcome staat BLADMUZIEK en als ik daar op druk dan zie ik mijn tekst pas. Ingewikkeld hoor. Het zal best wel anders kunnen, maar ik kom er verder niet uit. Ik ga denk ik nu de tekst maar eens bewerken, want er moet nog iets bij over Gregoriaanse notatie.
Dat is inmiddels gelukt. Leuk dat je kunt zien wat er veranderd of toegevoegd is. Misschien heft iemand nog wat aan deze tekst. Anders gaat het er na de cursus maar weer af.

#11 wiki's

Dit is leuk. Omdat mijn vader in Deventer woont heb ik op de wiki van Deventer gekeken en gezien hoe gemakkelijk je nu bij alle mogelijke loketten kunt komen, waar je informatie zou kunnen vragen over een veelheid van onderwerpen die betrekking hebben op de situatie in Deventer. Hij heeft het met zijn (bijna) 91 jaar nog niet nodig, maar ik zou hiervandaan alles met de computer kunnen regelen, als er hulp of iets dergelijks nodig zou zijn.
Ook het feit dat je zelf dingen kunt aanvullen of verbeteren vind ik nuttig, want ik zie nog wel eens dingen waarbij ik denk, nee zo is het niet helemaal, of waar een tikfout is gemaakt die je zo kunt verbeteren.
Of ik me er zelf aan ga wagen? Dan moet je wel heel goed beslagen ten ijs komen. Een eigen Wiki maken? Ach ik behelp me nog wel met mijn favorieten.
Bij de verzameling bibliotheek wiki's vind je hele nuttige, maar ook gewone dagboekachtige blogs. En vind dan maar eens waar je eigenlijk naar op zoek was. Iets over bladmuziek of zo? Niet direct gevonden. Dat gaat beter met de Tags.

Driekoningen in Tilburg

Het is al weer lang geleden, maar ooit (ca. 1961) maakte ik op één van mijn vakanties contact met een leuke leeftijd- en vakgenote uit Tilburg. Het klikte en we raakten bevriend. Zij logeerde bij mij thuis en ik bij haar. En in Tilburg maakte ik kennis met een bijzonder leuke Driekoningen traditie. Kinderen, liefst in groepjes van drie, liepen 's avonds verkleed als De Drie Koningen (meestal was er één zwart gemaakt)langs de straten. Ze belden aan, zongen een liedje, soms een liedje dat ze zelf hadden gemaakt, en kregen wat snoep. Eigenlijk zo'n beetje als het in Twente met Sint Maarten, of in Deventer met Vastenavond gedaan wordt. In Tilburg is er ook een wedstrijd aan verbonden en de vader van mijn vriendin zat in de jury die moest beoordelen wie het mooiste liedje zong, of het origineels verkleed was, of wie op een andere manier de show stal. Het Polygoon heeft vele jaren verslag gedaan van deze traditie en in Tilburg zelf besteedden en besteden ze daar natuurlijk (ook nu nog) de nodige aandacht aan. De filmpjes van het Polygoon mag je niet downloaden, maar als je de woorden "Polygoon Driekoningen Tilburg" intikt bij Google, krijg je de link naar de journaals uit verschillende jaren. Onderstaande link:
driekoningen geeft ook een kleurrijk verslag van deze traditie. Daar komt de illustratie bij dit verhaal vandaan.
In Roemond, waar wij als kind vaak logeerden bij mijn tante en oom en zeven nichtjes en neefjes, hadden ze trouwens ook een leuke traditie. Op die dag werd een tulband of cake gebakken met een boon er in. Wie de boon trof, was de hele dag Koning(in) en iedereen moest doen wat deze zei.
Mijn vriendin ben ik uit het oog verloren en mijn familie is inmiddels, na aanvankelijk naar Leeuwarden te zijn verhuisd, verspreid over Friesland, maar we halen nog regelmatig herinneringen op aan die tijd.