Super Mario

Het leek mij leuk om een filmpje met fagotmuziek te downloaden.
Dat lukte aanvankelijk niet, maar op de dingendoedag heb ik geleerd hoe dat dan wel moet. Als je nu dus op de button klikt kun je een vrolijk muziekje horen.

Dat wordt dus genieten!
(Of niet?)
Het is afkomstig van bassoonzone
Daar staan nog meer leuke fagotdingen op. Het is de website van Jason Heath. (Zie foto)

Lunch bij De Paus

Gisteren (dinsdag 18 november 2008) moest ik al vroeg op, want om kwart over acht zou mijn vader in Deventer bij de trein staan, zodat wij samen naar Grootebroek konden rijden. Het was voor de begrafenis van de man van de vriendin van mijn tweede moeder. Niet echt vrolijk dus, maar eigenlijk was iedereen het er over eens, dat 88 een mooie leeftijd is en dat de overledene een prachtig leven had gehad als (banket)bakker van het dorp (http://www.gerardbesseling.nl/ met informatie over de geschiedenis van de bakkerij). Hij had nog net op tijd de marsepein (zijn specialiteit) voor de komende Sinterklaas-tijd klaar kunnen krijgen, voordat hij definitief getroffen werd door een hersenbloeding.
Grootebroek ligt in Noord-Holland vlakbij Enkhuizen. Dat is dus een heel eind rijden en de uitvaartmis zou om half elf beginnen. We waren er mooi op tijd, zodat we ook nog afscheid van de overledene konden nemen. Een opgebaard mens heeft voor mij altijd iets weg van een wassen beeld. Het lijkt precies, maar er zit geen ziel in. De dienst was mooi met veel toespelingen op het dagelijkse brood dat door hem werd gebakken. De kinderen en kleinkinderen waren op een mooie manier betrokken door taken (kaarsen aansteken) en het uitspreken van gebeden. De echte begrafenis was daarna op het kerkhof achter de kerk, waar hij uiteindelijk naast zijn voormalige compagnon, die in januari van dit jaar was overleden, komt te liggen.
In De Streek is het dan heel gebruikelijk dat er daarna een koffiemaaltijd wordt gehouden. Daarvoor moesten we naar De Paus in Lutjebroek (http://www.cafédepaus.nl/ daar kun je interessante informatie over de geschiedenis van de Zouafen en Herberg De Paus vinden).
We hebben natuurlijk de nodige familieleden en kennissen getroffen en het is dan uiteindelijk ook weer een hartelijk weerzien en een gelegenheid om weer even bij te praten.
Om 2 uur nam iedereen weer afscheid van elkaar van de achterblijvers, die we veel sterkte toewensten.
Rond 4 uur waren we weer in Deventer en ik kwam om ongeveer 5 uur weer thuis met de trein.
Dat is nou het voordeel van met pensioen zijn. Ik hoefde helemaal niet te snipperen en toevallig geen afspraak te verzetten.

Feeds #4 + #5

Dat moest dus nog even een verslagje van mijn bevindingen met deze twee opdrachten.
Ik dacht dat doe ik even, maar bij de eerste poging vergat ik de gemaakte feed naar de tabbladen te slepen. Dus opnieuw proberen met de volgende feed en dan daarna allebei tegelijk. Nou dat gaat dus niet. De tweede gaf bovendien nog het probleem dat de inlogcodes niet werkten. Ik heb me suf gepiekerd wat ik nou toch verkeerd kon doen. Ed gemaild. Antwoord gehad. Maar nog lukte het niet. Toen ik weer bij de bieb was, op de computer daar geprobeerd. Geen succes. Ed er maar bijgevraagd. Die begreep het ook niet. Uiteindelijk, via een omweg, is het wel gelukt.
Voor mijzelf had ik al een feed toegevoegd van de NRC. Dat lukte prima.
Ik hoop dat volgende opdrachten gemakkelijker gaan. Of zou ik toch een beetje digi blind zijn?

Olifanten

Woensdagmiddag, terwijl ik dacht aan mijn Blog te gaan werken, werd ik opgeschrikt door vreemde geluiden. Had iemend zijn radio/tv zo hard aangezet? Nee het kwam van buiten. Opeens herinnerde ik mij een berichtje over olifanten gelezen te hebben. Wat precies? Geen idee, maar ik heb de boel de boel gelaten, mijn fototoestel gepakt, in de hoop dat er nog genoeg energie in zat, en ik ben naar buiten gegaan.

Nu woon ik vlak bij het centrum van ons dorp, (Hengelo mag je geen stad noemen) en na vijf minuten stond ik op de markt. En daar stond ik. Oog in oog met de leukste beesten die ik ken. Twee levensgrote olifanten. Ze wisten niet zo goed wat er van ze verwacht werd, maar ze kregen worteltjes van de groetenman en ze wandelden wat richting de kramen op de markt.

Het publiek er om heen, was vol ontzag voor die grote dieren. De meesten bleven op zéér veilige afstand.

De foto's die ik heb gemaakt heb ik op Flickr gezet www.flickr.com/photos/32363924@NO2/ , via het yahoo account dat we konden maken.

Maar de e-mail was daar kennelijk nog niet aangemomen, dus zijn ze gewoon uit Mijn afbeeldingen overgenomen. Inmiddels zijn ze gearriveerd en kun je ze dus ook via het bovengemelde adres.

Toch nog eens verder experimenteren met foto's.

Techniek moet geleerd worden.

Eén van de leuke dingen in mijn huis is naast de huur-fagot, een digitale piano. Vanwege mijn verjaardag kwamen er mensen op bezoek en allemaal riepen ze van oh, wat leuk, mag ik ook eens proberen. Natuurlijk, maar met de koptelefoon, want dan hebben de buren geen last, of heel zachtjes. En ook 's avonds werd er nog gespeeld. De andere dag wilde mijn zus ook nog even een stukje spelen voor ze weer naar huis ging. Helaas, er kwam geen geluid uit!

Het moest iets heel stoms zijn, maar via de gebruiksaanwijzing kwamen we er niet uit. Dat was dus oorverdovende stilte in Huize Takkenbos.

De leverancier gebeld, maar zoals verwacht op maandag, niemand die kon helpen. Dinsdag gebeld, nee, degene die u moet hebben is even weg, nog een keer gebeld. Ha! Contact!

Nu moet je de koptelefoon uit het contact halen, om geluid te krijgen. Die koptelefoon had ik dus met snoertje en al in mijn hand. Maar.... om hem te gebruiken, zat er ook nog een overbruggingsstekker aan en ... , je snapt het al, die was nog blijven zitten. Dat aparte stekkertje eruit en daar kon ik weer spelen.

Zo stom dat je daar niet eerder aan denkt. Maar gelukkig, eind goed, al goed.