#9 Mijn visie op web 2.0

Tja daar vraag je me wat.

Tot nu toe heb ik van alles maar op mijn gevoel gedaan. Kijken wat er gebeurt en we zien wel waar we uitkomen. Web 2.0 betekent dat als je iets schrijft of publiceert in of via je computer daar rechtstreeks een reactie op kan komen. Terwijl web 1.0 alleen maar lezen van tekst is. Rechtstreekse communicatie is beperkt mogelijk.

Zie de afbeelding die hoort bij: www.netlash.com/log/web10_vs_web20

Hoe zouden we als bieb web 2.0 kunnen inzetten.

Als doorgeefluik?

Ikzelf kijk via de computer regelmatig in de catalogus, daar zie je tegenwoordig een knop met "verdere informatie". Als je daarop klikt zie je de tekst van de aanschaf informatie (a.i.-tekst). Er is vaak ook een tabje met recensies. Dat kan ik niet openen op mijn thuiscomputer. Wel in de bieb-computer. Dat zal wel verband houden met auteurs- en licensierechten. Maar zouden we niet een abonnement kunnen creëren dat misschien wat duurder is, maar waarbij we dan wel die informatie te zien kunnen krijgen, door bijvoorbeeld in te loggen met je bibliotheekkaart nummer? In wezen maakt het niet uit of je de informatie nu in de bieb kopieëert en later inscant in je computer, of rechtstreeks via de catalogus download. Ik zou het wel mooi vinden als dat kon.

Iets heel anders is reageren op de weblogs van je klanten! Wie zou dat moeten doen en hoeveel tijd zou dat wel niet kosten?

Of andersom. De bieb heeft een weblog en de klanten kunnen daarop reageren. Maar wie kijkt dan naar die reacties en geeft daarop weer feed back? Communiceren kost tijd. Hoe je het ook wend of keert en... tijd is geld. En daaraan is gebrek. Aan standaard briefjes heb je ook geen behoefte, want vaak krijg je gerichte vragen. Een nieuwere vorm van Aladin misschien?
RSS feeds vinden we nu ook al in de nieuwsbrief die de bibliotheek aan de belangstellenden via e-mail verstuurt.
De foto-editor wordt voor die nieuwsbrief ook al gebruikt.

Iets nieuws zou ik zo nog niet kunnen verzinnen.