#10 social bookmarking

Zoals gevraagd, had ik zelf een account aangemaakt en wat vakjes ingevuld en ja hoor! Ineens verschenen in een van de navigatiebalken alle bookmarks die ik gemaakt had. Ik wilde een aantal bookmarks verwijderen uit die balk, maar dat lukte me niet. Nu heb ik zelf mijn bookmarks redelijk goed onder controle. Sommige heb je een tijdje nodig en andere bijna permanent. Het is wel een groot verschil of je gebruik maakt van alleen je eigen computer thuis, of dat deze is opgenomen in een netwerk zoals in de bibliotheek. Daar is het naturlijk gemakkelijk. Als je ooit iets voor een klant hebt gevonden, waarvan je denkt dat is handig voor anderen, dan is dat zinvol. En inderdaad het is mooi dat je je niet tot één of twee woorden hoeft te beperken, zoals bij het trefwoorden vaak gewenst is. Je moet je wel realiseren dat dit uiteindelijk een publiek domein is. Je moet maar geen bookmarks naar je bankrekening maken. Uiteindelijk heb ik mijn account maar weer verwijderd, want privé heb ik het absoluut niet nodig, en ik hoef ook niet te worden "gevonden".

#8 online plaatjes of afbeeldingen bewerken

Na dit bericht hoop ik weer bij te zijn. Eigenlijk is dit wel leuk. Je kunt je fantasie de vrije loop laten gaan. Alleen als het moet kun je niets bedenken. Maar nu je weet waar je dit soort dingen kunt realiseren kom je vanzelf op meer dingen.
Voorlopig laat ik het hierbij. Nu nog een evaluatie van #10 en het huiswerk voor dit jaar is af.

Kerstconcert op woensdag 17 december 2008

http://www.youtube.com/watch?v=spFJEIjBwFs
Zoals heel veel andere mensen, heb ik het op mijn manier druk gehad. O.a. doordat er een overvloed aan leuke kerstconcerten worden gegeven. En aan één van die concerten heb ik meegedaan. Dat was woensdagavond 17 december. We konden als leerlingen van de zang- en koorscholing docent meedoen aan het stuk "Walking in the air". Dat werd gezongen bij een stukje van de DVD The snowman, die tegelijkertijd werd vertoond. De hele film duurt wel veel langer, maar dit stukje is op vele manieren via You tube te vinden. Er is alleen een embargo op de ingesloten URL dus moest ik het doen met het www. adres. Wij zongen het liedje trouwens 4-stemmig, met begeleiding van 2 piano's en ca. 8 jonge violisten. Ik kan toch altijd zo genieten van het zelf muziek maken. Het is zeer stimulerend om zo met elkaar bezig te zijn. Ik hoop dat jullie dit stukje muziek ook leuk vinden.

Het verhaal van kerstmis in postzegels (2)

We kennen het kerstverhaal uit de Evangelies van Mattheus en Lucas. (De eerste 2 postzegels).
Na de aankondiging door de engel dat Maria een kind zal krijgen dat wereld zal redden, gaat ze bij haar nicht Elizabeth langs. Die vertelt dat ze ook zwanger is. Dat kind is Johannes de Doper.
(de tweede serie van 2 postzegels).
Op een ezeltje gaat Maria samen met Josef naar Bethlehem. Daar wordt het aangekondige kind geboren. De herders komen het aanbidden, evenals later de drie koningen.
Om te ontsnappen aan de kindermoord in Bethlehem, gaat de Heilige familie, weer op hun ezeltje, op de vlucht naar Egypte.
Ik wens iedereen, gelovige, anders-, half- of ongelovige mooie feestdagen, waar je ook later, als je ouder wordt , met veel plezier op terug kunt kijken.
En voor het nieuwe jaar alleen maar goede dingen: goede gezondheid, leuk werk, mooie vakanties en heel veel gezellige dagen met vrienden, familie en/of bekenden.

Kerstverhaal in postzegels (1)

#6

Ik moest nog een berichtje schrijven over mijn ervaringen met Flickr. Ik heb een account aangemaakt en er staan ondertussen meer dan 150 van mijn foto's op. 100 mb per maand is erg veel. Dus langzamerhand komt daar mijn hele verzameling op. Altijd overal raadpleegbaar. Leuk!
Verder heb ik naamspell toegepast. Zie het resultaat hierboven.
Wordt vervolgd in een berichtje over #7.

#9 Mijn visie op web 2.0

Tja daar vraag je me wat.

Tot nu toe heb ik van alles maar op mijn gevoel gedaan. Kijken wat er gebeurt en we zien wel waar we uitkomen. Web 2.0 betekent dat als je iets schrijft of publiceert in of via je computer daar rechtstreeks een reactie op kan komen. Terwijl web 1.0 alleen maar lezen van tekst is. Rechtstreekse communicatie is beperkt mogelijk.

Zie de afbeelding die hoort bij: www.netlash.com/log/web10_vs_web20

Hoe zouden we als bieb web 2.0 kunnen inzetten.

Als doorgeefluik?

Ikzelf kijk via de computer regelmatig in de catalogus, daar zie je tegenwoordig een knop met "verdere informatie". Als je daarop klikt zie je de tekst van de aanschaf informatie (a.i.-tekst). Er is vaak ook een tabje met recensies. Dat kan ik niet openen op mijn thuiscomputer. Wel in de bieb-computer. Dat zal wel verband houden met auteurs- en licensierechten. Maar zouden we niet een abonnement kunnen creëren dat misschien wat duurder is, maar waarbij we dan wel die informatie te zien kunnen krijgen, door bijvoorbeeld in te loggen met je bibliotheekkaart nummer? In wezen maakt het niet uit of je de informatie nu in de bieb kopieëert en later inscant in je computer, of rechtstreeks via de catalogus download. Ik zou het wel mooi vinden als dat kon.

Iets heel anders is reageren op de weblogs van je klanten! Wie zou dat moeten doen en hoeveel tijd zou dat wel niet kosten?

Of andersom. De bieb heeft een weblog en de klanten kunnen daarop reageren. Maar wie kijkt dan naar die reacties en geeft daarop weer feed back? Communiceren kost tijd. Hoe je het ook wend of keert en... tijd is geld. En daaraan is gebrek. Aan standaard briefjes heb je ook geen behoefte, want vaak krijg je gerichte vragen. Een nieuwere vorm van Aladin misschien?
RSS feeds vinden we nu ook al in de nieuwsbrief die de bibliotheek aan de belangstellenden via e-mail verstuurt.
De foto-editor wordt voor die nieuwsbrief ook al gebruikt.

Iets nieuws zou ik zo nog niet kunnen verzinnen.

# 8

Ik loop hopeloos achter. Daar moet je wat aan doen, anders wordt het nog erger.

Ding 8 is foto's bewerken.

Dat heb ik gedaan. De fagot die dwars ligt bovenaan mijn blog stond aanvankelijk rechtop. Ik heb de afbeelding dus een kwartslag gedraaid en ik heb bovenaan meer ruimte gecreëerd om de tekst leesbaar te houden.

Verder heb ik geprobeerd enkele foto's technisch te verbeteren.

Bijvoorbeeld.

Links is een foto van mijn zus terwijl wij zaten te eten in het Cheyenne restaurant in Disneyland. De kleur van haar trui is een beetje flets. Heel anders dan die op de kleine foto. Bovendien heb ik links en rechts wat weggesneden.

Waarom de rechterfoto zo klein blijft weet ik niet, want ik heb nu alle formaten geprobeerd, maar omdat het zo in flickr is opgeslagen, blijft het kennelijk zo.

Het is leuk om te doen, maar zeer tijdrovend als je bijvoorbeeld een heel fotoverslag van een vakantie wilt maken kost je dat weken werk!!

Dingendoedag

Daar zit je dan, met al je vragen. Ik had er heel wat. Maar op zo'n doedingendag kun je alle vragen stellen en zowel Ed als Han gaan lekker met je aan de gang en vol geduld wijzen ze wat je het beste kunt doen om dat te bereiken wat je zou willen. Nu nog de kunst van het onthouden.

Ik heb volgers toegevoegd. Ik heb de berichten die ik wilde lezen aangegeven. Een filmpje gedownload etc.

Fantastisch dat we zulke (oud-)collega's hebben.

Je blog wordt er steeds leuker door.

Super Mario

Het leek mij leuk om een filmpje met fagotmuziek te downloaden.
Dat lukte aanvankelijk niet, maar op de dingendoedag heb ik geleerd hoe dat dan wel moet. Als je nu dus op de button klikt kun je een vrolijk muziekje horen.

Dat wordt dus genieten!
(Of niet?)
Het is afkomstig van bassoonzone
Daar staan nog meer leuke fagotdingen op. Het is de website van Jason Heath. (Zie foto)

Lunch bij De Paus

Gisteren (dinsdag 18 november 2008) moest ik al vroeg op, want om kwart over acht zou mijn vader in Deventer bij de trein staan, zodat wij samen naar Grootebroek konden rijden. Het was voor de begrafenis van de man van de vriendin van mijn tweede moeder. Niet echt vrolijk dus, maar eigenlijk was iedereen het er over eens, dat 88 een mooie leeftijd is en dat de overledene een prachtig leven had gehad als (banket)bakker van het dorp (http://www.gerardbesseling.nl/ met informatie over de geschiedenis van de bakkerij). Hij had nog net op tijd de marsepein (zijn specialiteit) voor de komende Sinterklaas-tijd klaar kunnen krijgen, voordat hij definitief getroffen werd door een hersenbloeding.
Grootebroek ligt in Noord-Holland vlakbij Enkhuizen. Dat is dus een heel eind rijden en de uitvaartmis zou om half elf beginnen. We waren er mooi op tijd, zodat we ook nog afscheid van de overledene konden nemen. Een opgebaard mens heeft voor mij altijd iets weg van een wassen beeld. Het lijkt precies, maar er zit geen ziel in. De dienst was mooi met veel toespelingen op het dagelijkse brood dat door hem werd gebakken. De kinderen en kleinkinderen waren op een mooie manier betrokken door taken (kaarsen aansteken) en het uitspreken van gebeden. De echte begrafenis was daarna op het kerkhof achter de kerk, waar hij uiteindelijk naast zijn voormalige compagnon, die in januari van dit jaar was overleden, komt te liggen.
In De Streek is het dan heel gebruikelijk dat er daarna een koffiemaaltijd wordt gehouden. Daarvoor moesten we naar De Paus in Lutjebroek (http://www.cafédepaus.nl/ daar kun je interessante informatie over de geschiedenis van de Zouafen en Herberg De Paus vinden).
We hebben natuurlijk de nodige familieleden en kennissen getroffen en het is dan uiteindelijk ook weer een hartelijk weerzien en een gelegenheid om weer even bij te praten.
Om 2 uur nam iedereen weer afscheid van elkaar van de achterblijvers, die we veel sterkte toewensten.
Rond 4 uur waren we weer in Deventer en ik kwam om ongeveer 5 uur weer thuis met de trein.
Dat is nou het voordeel van met pensioen zijn. Ik hoefde helemaal niet te snipperen en toevallig geen afspraak te verzetten.

Feeds #4 + #5

Dat moest dus nog even een verslagje van mijn bevindingen met deze twee opdrachten.
Ik dacht dat doe ik even, maar bij de eerste poging vergat ik de gemaakte feed naar de tabbladen te slepen. Dus opnieuw proberen met de volgende feed en dan daarna allebei tegelijk. Nou dat gaat dus niet. De tweede gaf bovendien nog het probleem dat de inlogcodes niet werkten. Ik heb me suf gepiekerd wat ik nou toch verkeerd kon doen. Ed gemaild. Antwoord gehad. Maar nog lukte het niet. Toen ik weer bij de bieb was, op de computer daar geprobeerd. Geen succes. Ed er maar bijgevraagd. Die begreep het ook niet. Uiteindelijk, via een omweg, is het wel gelukt.
Voor mijzelf had ik al een feed toegevoegd van de NRC. Dat lukte prima.
Ik hoop dat volgende opdrachten gemakkelijker gaan. Of zou ik toch een beetje digi blind zijn?

Olifanten

Woensdagmiddag, terwijl ik dacht aan mijn Blog te gaan werken, werd ik opgeschrikt door vreemde geluiden. Had iemend zijn radio/tv zo hard aangezet? Nee het kwam van buiten. Opeens herinnerde ik mij een berichtje over olifanten gelezen te hebben. Wat precies? Geen idee, maar ik heb de boel de boel gelaten, mijn fototoestel gepakt, in de hoop dat er nog genoeg energie in zat, en ik ben naar buiten gegaan.

Nu woon ik vlak bij het centrum van ons dorp, (Hengelo mag je geen stad noemen) en na vijf minuten stond ik op de markt. En daar stond ik. Oog in oog met de leukste beesten die ik ken. Twee levensgrote olifanten. Ze wisten niet zo goed wat er van ze verwacht werd, maar ze kregen worteltjes van de groetenman en ze wandelden wat richting de kramen op de markt.

Het publiek er om heen, was vol ontzag voor die grote dieren. De meesten bleven op zéér veilige afstand.

De foto's die ik heb gemaakt heb ik op Flickr gezet www.flickr.com/photos/32363924@NO2/ , via het yahoo account dat we konden maken.

Maar de e-mail was daar kennelijk nog niet aangemomen, dus zijn ze gewoon uit Mijn afbeeldingen overgenomen. Inmiddels zijn ze gearriveerd en kun je ze dus ook via het bovengemelde adres.

Toch nog eens verder experimenteren met foto's.

Techniek moet geleerd worden.

Eén van de leuke dingen in mijn huis is naast de huur-fagot, een digitale piano. Vanwege mijn verjaardag kwamen er mensen op bezoek en allemaal riepen ze van oh, wat leuk, mag ik ook eens proberen. Natuurlijk, maar met de koptelefoon, want dan hebben de buren geen last, of heel zachtjes. En ook 's avonds werd er nog gespeeld. De andere dag wilde mijn zus ook nog even een stukje spelen voor ze weer naar huis ging. Helaas, er kwam geen geluid uit!

Het moest iets heel stoms zijn, maar via de gebruiksaanwijzing kwamen we er niet uit. Dat was dus oorverdovende stilte in Huize Takkenbos.

De leverancier gebeld, maar zoals verwacht op maandag, niemand die kon helpen. Dinsdag gebeld, nee, degene die u moet hebben is even weg, nog een keer gebeld. Ha! Contact!

Nu moet je de koptelefoon uit het contact halen, om geluid te krijgen. Die koptelefoon had ik dus met snoertje en al in mijn hand. Maar.... om hem te gebruiken, zat er ook nog een overbruggingsstekker aan en ... , je snapt het al, die was nog blijven zitten. Dat aparte stekkertje eruit en daar kon ik weer spelen.

Zo stom dat je daar niet eerder aan denkt. Maar gelukkig, eind goed, al goed.

Je eerste keer

De eerste keer waar ik het hier over wil hebben, is de eerste keer dat ik van een fagot hoorde.

Foto 1: Walt Disney (1901-1966) met een soort Mickey Mouse figuur als Tovenaarsleerling in Disney-land Parijs.

Foto 2: Johann Wolfgang Goethe (1749-1832)

Foto 3: Paul Dukas (1865-1935)

Foto 4: Hélène Nolthenius (1920-2000).

Schoolradio was in de 50-er jaren een nieuw fenomeen. Toen ik in de zesde klas van de Lagere school zat (Deventer, Sint Bernardus-school aan de Ceintuurbaan) waren wij één van de eersten die muziekles via de schoolradio kregen. Het programma heette Zwerftochten door het rijk der muziek en het was samengesteld door Hélène Nothenius. Later schreef zij vele boeken met muzikale onderwerpen, evenals detectives met Lapo Mosco in de hoofdrol.

In die muzieklessen werd niet alleen aandacht besteed aan theoretische begrippen, aan componisten en hun werken, maar ook aan de diverse muziekinstrumenten. Vanzelfsprekend dus ook aan de fagot. Zij beschreef het als een instrument dat heel grappige, soms ernstige of romantische rollen kon spelen in een muziekstuk.

En, lang leve de radio, ze liet ons ook muziek horen waarbij de fagot duidelijk was te horen. Als ik me niet vergis was dit het stuk van Paul Dukas getiteld L'apprenti sorcier =De tovenaarsleerling. Een sprookje dat door Johann Wolfgang Goethe op schrift was gesteld. Later maakte Walt Disney hiervan een tekenfilm, waarbij hij de muziek van Dukas gebruikte.

En zo zie ja maar hoe je op eens in de sprookjeswereld van Disney-land Parijs kunt belanden en hoe vier zo heel verschillende personen zich zouden verbazen als ze elkaar bij een filmvertoning van The sorcerer's apprentice zouden ontmoeten.

De fagot

Ik wil proberen, om elke keer iets over de fagot te vertellen.
Vandaag heb ik de website van Maarten Vonk bezocht http://www.fagot.nl/
Daar kun je van alles vinden dat met dit instrument te maken heeft.

Hierbij een foto van de fagot die ik gehuurd heb via de muziekschool Hengelo.

Het is een compleet bouwpakket.

Volgende keer meer.

Opnieuw beginnen

Vandaag heb ik al mijn eerdere blog-pogingen weggedaan, verwijderd. Ik ben opnieuw begonnen. Eerst keurig een webadres bij gmail.com aangevraagd. Dat ging perfect. Alleen de oorspronkelijke blognamen kan ik niet meer gebruiken, omdat iemand anders die in gebruik heeft. Ikzelf namelijk. Jammer. Maar niet getreurd. We gaan nu verder op de ingeslagen weg en kijken wel waar het schip strand.
Nu naar www.netvibes.com om daar het een en ander te regelen.